کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٣٨ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

و هم در آنجا از عبد اللَّه بن مسعود روايت كند كه پيغمبر ٦ فرمود كه اول كسى كه از اهل آسمان ببرادرى گرفت على بن ابى طالب را اسرافيل بود و ميكائيل، و بعد از آن جبرئيل، و اول كسى كه دوست داشته او را از اهل سماوات حمله عرش بودند، بعد از آن رضوان خازن جنان، بعد از آن ملك الموت، و بدرستى كه ملك الموت ترحم مينمايد بدوستان على بن ابى طالب (ع) آنچنان ترحمى كه بر انبياء (ع) ميكند.

و هم از مناقب است روايت از انس كه او گفت كه: من پيغمبر ٦ را در واقعه ديدم كه ميفرمود كه: اى انس چه چيز ترا بر آن داشت كه ادا نكردى و نگفتى آنچه از من شنيده بودى در باب على بن ابى طالب (ع) تا دريافت ترا آن عقوبت كه در پيشانى او علامت برص ظاهر شده بود، و اگر نه استغفار على بن ابى طالب (ع) ميبود از براى تو رايحه جنت هرگز بمشام تو نميرسيد، و ليكن در بقيه عمر اين خبر را در عالم منتشر ساز كه دوستان على و ذريت و محبان آل على سابقين اولين‌اند ببهشت و ايشان در همسايگى دوستان خدا باشند، و دوستان حق حمزه و جعفر و حسن و حسين است، و أما على پس او صديق اكبر است هر كه او را دوست دارد در روز قيامت نترسد.

و در مناقب از ابن عمر روايت ميكند كه پيغمبر ٦ فرمود كه: هر كه على را دوست دارد نماز و روزه و قيام او نزد حق تعالى قبولست و دعاى او مستجاب، بدان و آگاه باش كه هر كه على را دوست دارد حق سبحانه و تعالى اعطا ميكند بعدد هر قطره عرقى كه در بدن اوست مدينه در بهشت، بدان كه هر كه دوست دارد آل محمد را از حساب و ميزان و صراط روز قيامت ايمن گردد، بدان كه هر كه بدوستى‌