کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٠ - و از وقايع عظمى و حوادث كبرى آن ليلة الهرير بود

تدبير آراى: اما بعد مخفى نخواهد بود بر تو كه دلهاى مؤمنان از قتل عثمان بن عفان سوزان و بريانست، و همسايه او بواسطه حسد و بغى و امتناع او از نصرت و معاونت فرو گذاشت كرد تا در محراب كشته شد، پس مصيبتى و چه مصيبتى كه عام است بر مردمان و بر همه ايشان فرض عين بلكه عين فرض كه طلب خون او از قتله او كنند، اكنون من ترا دعوت ميكنم بحظ أجزل و نصيب او فراز حسن مآب بقتال كسى كه قتله او را جاى داد، و رضا باين امر نمود و خداى تعالى جاى دهاد آن مقتول مظلوم را در جنت المأوى؛ و السلام.

بعد از آن عمرو عاص نامه نوشت بمعاويه غاويه در جواب آن كه: اين آن نامه‌ايست از عمرو بن عاص صاحب رسول اللَّه بسوى معاوية بن ابى سفيان.

اما بعد نامه تو بمن رسيد خواندم و مضمون آن را دانستم: اما آنچه مرا دعوت كرده بآن از كندن ربقه اسلام از گردن من و سرگشتگى در باره ضلالت با تو اعانت كردن من ترا بر باطل و تيغ انتقام كشيدن از نيام در روى على بن ابى طالب (ع) و اين امر بس عظيم است، چه او برادر بجان برابر و وصى و وارث و قاضى دين و منجز وعد رسول اللَّه است ٦ و زوج دختر نيك اختر اوست كه سيده نساء عالميانست و پدر دو سبط نبى است كه بهترين جوانان اهل جنان‌اند.

فاما آنچه گفتى كه: تو خليفه عثمانى راست گفتى، و ليكن امروز چون روز معلوم است عزل تو از خلافت چه بديگرى بيعت كرده‌اند، و خلافت تو زايل شده.