کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٨٨ - ذكر نسب امير المؤمنين(ع) از قبل پدر

ان شاء اللَّه تعالى، چنانچه رسول اللَّه ٦ سيزده سال در مكه ممنوع بود از احكام نبوت و خائف و محبوس و هارب كه اصلا متمكن از جهاد كفره و دفع شر فجره از مؤمنان نبود، و بعد از هجرت كه تمكن پيدا شد بجهاد كفار پرداخت و بيخ و ريشه ايشان برانداخت.

ذكر نسب امير المؤمنين (ع) از قبل پدر

اوست ابو الحسن على بن ابى طالب و ابو طالب عبد مناف نام داشته و كنيت ابو طالب بوده، و أبو طالب پسر عبد المطلب است كه نام أو شيبة الحمد بوده و كنيتش أبو الحارث، و اينجا نسب آن حضرت و حضرت رسول اللَّه ٦ بهم ميرسد و آن از پيش مذكور شد، و ابو طالب را چهار پسر بود: طالب و عقيل و جعفر و أمير المؤمنين و هر يك از ايشان بده سال بزرگتر است از آن ديگر بترتيب و طالب را عقب نبود، و يك دختر كه ام هانى است كه نام او فاخته بوده و مادر همه فاطمه بنت اسد است.

و اين را ضياء الدين ابو المؤيد موفق بن احمد خوارزمى در كتاب مناقب ذكر كرده و ابو المؤيد اين ابيات را در نسب آن حضرت عليه الصلاة و السلام فرموده: