کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٤١ - غزوه بدر

غزوه بدر

از آن جمله كه با حضرت رسول ٦ بوده غزوه بدر است كه وقوع يافت در وقتى كه هيجده ماه گذشته بود از قدوم آن حضرت بمدينه و امير المؤمنين (ع) در آن روز بيست و هفت ساله بود، و آن غزوه‌ايست كه شعله او غيرت قوت اسلام افروخت، و شوك شوكت أهل شرك را سوخت، و نايره قهر الهى بحركت آمده آن طواغيت فجار را بقعر چاه ادبار نگون‌سار انداخت، و بتاييد نامتناهى ذو الجلال عز اقبال أهل حق را از اضلال أهل ضلال جدا ساخت، و مرده كفره را كاس زهر هلاك چشانيد، و از قعر چاه ادبار بمقر سقر رسانيد، در روزى كه ديده چرخ مثل آن نديده، و گوش دهر مانند آن نشنيده، آن تشريفى بود كه حضرت اله برسول اللَّه كرامت كرده، و جبرئيل أمين بر حيزوم تيزرو براى اظهار دين او نصرت نموده، و شاه دلدل سوار با ذو الفقار كينه گذار فارس صف‌شكن مرد افكن اين معركه بوده، و يلان و پهلوانان اهل شرك را تا رسيده از پشت زين ربوده، غلغله شجاعتش و ولوله نجدتش بماه و پروين رسيده، و شراره نار سطوتش تا بعالم بالا علم كشيده، و اين اول حربى است كه ميان اهل اسلام و كفر وقوع يافته و پرتو ضوء أثر حيدر صفدر بر هرجا بود عام تافته.

و واقدى در كتاب مغازى آورده كه جميع اهل شرك و ضلال كه در آن قتال كشته شدند چهل و نه ناكس بوده‌اند از آن جمله هجده كس را امير المؤمنين (ع) بتنهائى بقتل آورده، و چهار ديگر را با بعضى شريك بوده.