کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٨٨ - بيت

هر شب جمعه و روز جمعه هفتاد هزار بار، و تسبيح و تقديس حق جل و علا مينمايند، و ثواب آن را هديت ميكنند بر محبان و دوستان على (ع).

از ابى اسحاق سبيعى مرويست كه گفت رفتم نزد مسروق اجذع پيش او ميهمانى بود كه من نشناختم او را با هم طعام ميخوردند مهمان گفت كه: من با رسول اللَّه ٦ در خيبر بودم، چون كه اين گفت دانستم كه از صحابه رسول اللَّه است گفت: در آن وقت صفيه بنت حى بن اخطب به پيش پيغمبر آمد و گفت: يا رسول اللَّه من نيستم همچو يكى از زنان تو كه پدر و مادر و عم او را بقتل آورده باشند، پس اگر ترا حادثه شود من بكه التجا برم آن حضرت فرمود كه: باين مرد و اشارت بعلى ٧ كرد.

بعد از آن گفت: آيا حديث نكنم، شما را بحديثى كه حارث بن اعور بمن حديث كرده؟ گفتم:

بلى، گفت: يك روزى رفتم نزد امير المؤمنين (ع) فرمود كه: يا أعور بچه كار آمده؟ گفتم: براى محبت تو آمده‌ام يا امير المؤمنين، فرمود كه: اللَّه من هم گفتم كه: اللَّه تا سه نوبت از من بپرسيد بعد از آن فرمود كه:

هيچ بنده نباشد از بندگان خداى تعالى از آن كسى كه امتحان كرده باشد دل او را بايمان الا كه يافته باشد مودت ما را در دل او، پس آن بنده ما را دوست ميدارد؛ و يافت نميشود هيچ بنده كه حق سبحانه و تعالى بر او غضب كرده باشد از بندگان او الا كه يافته باشد بغض ما را در دل او پس او را دشمن ميدارد، پس بامداد ميكنند محبان ما بآن كه منتظر رحمت الهى‌اند كه ابواب رحمت بر ايشان گشوده گردد، و دشمنان ما صباح ميكنند بر كناره دوزخ كه بيك قدم نهان آن فرو مى‌ريزد و در قعر جهنم‌