کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٦٧ - و از بقاياى حرب صفين حرب نهروان است

گفتند: انكار ديگر ما آنست كه تو در روز صفين نام خود را از امير المؤمنين محو كردى پس هر گاه كه امير ما نباشى پس ما اطاعت تو نخواهيم كرد، و نيستى امير از براى ما.

فرمود كه: اى جماعت من اقتدا برسول اللَّه كردم در وقتى كه بسهيل بن عمرو مصالحه مى‌فرمود چنانچه سمت ذكر يافت.

ديگر گفتند كه انكار ما بر تو آنست كه گفتى مر حكمين را كه نظر كنيد بكتاب الهى اگر من أفضل باشم از معاويه پس اثبات خلافت از براى من باشد، پس هر گاه كه تو در خود شك دارى پس شك ما در باب تو أشد و أعظم خواهد بود. فرمود كه من انصاف رعايت كردم اگر ميگفتم كه حكم از براى من بكنيد و معاويه را بگذاريد راضى نمى‌شدند و قبول نميكردند، و اگر پيغمبر ٦ ميگفت مر نصارى نجران را در آن وقت كه آمده بودند كه بيائيد تا مباهله كنيم كه أجعل لعنة اللَّه عليكم، راضى نميشدند، يعنى بصيغه مفرد مى‌آورد كه بكنم لعنت خداى را بر دروغگويان، و ليكن انصاف داد از نفس خود همچنان كه حقتعالى فرموده بصيغه جمع كه‌ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ‌ يعنى تا بكنيم لعنت بر دروغ زنان، پس انصاف رعايت فرمود از نفس خود أما لعنت راه بجاى خود مى‌برد پس من همچنين كردم، أما واقف نبودم از آنچه أبو موسى اشعرى كرد بفريب عمرو عاص، يعنى تصديق آن ننمودم.

ديگر گفتند: انكار ديگر از ما بر تو آنست كه تو حكم ميكنى بواسطه حكمى كه او در حق تو حكم كند شايد نكند.

فرمود كه: رسول اللَّه ٦ نه سعد بن معاذ را حكم ساخت در باب بنى قريظه، و اگر ميخواست‌