کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥١٩ - فصل
بعد از آنكه از اين مجلس برخاستند سلمان به پيغمبر عرض كرد قول عمر و جواب خود را، آن حضرت فرمود كه: أى معشر قريش حسب مرد دين او است؛ و مروتش خلق او، و فضلش عقل او، بعد از آن فرمود كه قال اللَّه تعالى يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ.
يعنى اى مردمان بدرستى كه ما آفريدهايم شما را از مردى و زنى كه آدم و حوااند و گردانيديم شما را شعبها يعنى جماعتهاى عظيم منسوب بيك اصل و قبيلهاى منتسب بشعوب تا بشناسيد يك ديگر را و ممتاز گرديد يعنى دو كس كه بنام متحد باشند بقبيله متميز ميشوند چنانچه زيد تميمى از زيد قرشى نه از براى آنكه بنسب فخر كنند و بآن طعنه زنند.
|
بنسب آدميانى كه تفاخر ورزند |
از ره دانش و انصاف چه دور افتادند |
|
|
نرسد فخر كسى را بنسب بر دگرى |
چون كه در فضل ز يك آدم و حوا زادند |
|
بدرستى كه بزرگوارترين شما نزد خداى تعالى پرهيزكارترين شما است چه بتقوى نفوس را رتبه كمال حاصل شود و هر كه را تقوى بيشتر قدم او در مرتبه فضل و ادب پيشتر.
بعد از آن آن حضرت روى مبارك بسلمان كرد و فرمود كه: اى سلمان هيچ كس را از اين جماعت بر تو فضلى نيست مگر بتقوى و ترس از خداى عز و جل، پس هر كه تو از او أتقى باشى از او أفضل خواهى بود.
مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه: فضل سلمان معلوم و مشهور است، و علو مرتبت و سمو منزلت او نزد هر كس مفهوم و مذكور، و اگر وهم خروج غرض از اين كتاب نميبود من ذكر ميكردم شمه از فضايل و مناقب او را، اگر فكر صحيح كامل در امر او نمائى كفايت ميكند ترا قول پيغمبر ٦ در فضل او كه:
سلمان منا أهل البيت
، او را عمر طويل بود و مهلت وسيع كه حق سبحانه بوى كرامت كرده بود و ميگويد مصنف كه: زود باشد افراد نمايد كتابى را در فضل أصحاب امير المؤمنين