کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٥١٨ - فصل

گفتند مر أبو عبد اللَّه جعفر بن محمد الصادق (ع) را كه: چه بسيار ذكر ميفرمائى سلمان فارسى را فرمود كه: مگوئيد فارسى بگوئيد محمدى، كه ياد كردن من او را از جهت سه خصلت است: يكى دوستى امير المؤمنين (ع) كه اختيار كرده بر دوستى خود، و ديگر حب فقرا و اختيار كردن او ايشان را بر أهل مال و ثروت، و ديگر حب علم و علما، و سلمان بنده بود مسلم منقاد بدين حق مايل، و نبود از مشركان و مخالفان از حق غافل.

و از ابى جعفر محمد بن على الباقر (ع) روايتست كه نشسته بودند جماعتى از اصحاب رسول اللَّه ٦ و از نسب و فخر خود مى‌گفتند و سلمان رحمه اللَّه در آن ميان بود، عمر گفت كه: اى سلمان نسب و فضل تو چيست؟ گفت: منم سلمان بن عبد اللَّه، من بنده بودم حق تعالى مرا راه نمود بمحمد رسول اللَّه، و من فقير بودم ناتوان حضرت منان مرا غنى و توانا گردانيد بمحمد آخر الرمان، و من مفلوكى بودم مملوك حقتعالى كه مالك هر مملوك است مرا آزاد گردانيد ببركت محمد ٦ اينست حسب و نسب من أى عمر.