کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٤٥ - فصل

فصل‌

و آنچه رواة خاصه و عامه نقل كرده‌اند با هم و بثبوت رسيده كه مرتكب قتل ايشان امير المؤمنين (ع) شده از أهل شرك اين جماعت‌اند كه مذكور مى‌گردند:

وليد بن عتبه، و او بغايت جرى و شجاع بود.

و عاص بن سعيد، و او سخت مهيب بود چنانچه عمر از او وهم ميكرد.

و طعيمة بن عدى بن نوفل، و او از رؤوس أهل ضلال بود.

و نوفل بن خويلد و او أشد أهل شرك بود بعداوت رسول اللَّه ٦ و قريش او را مقدم ميداشتند و تعظيم ميكردند، و سر از امر او نمى‌پيچيدند، و او آنست كه پيش از هجرت أبو بكر را بطلحه عهد و پيمان داد و ميان ايشان چرب زبانى كرد، چون پيغمبر ٦ دانست حضور او را در بدر دست بدعا برداشت و گفت: بار خدايا شر نوفل بن خويلد را از من كفايت كن، امير المؤمنين ٧ او را بقتل آورد.

و زمعة بن اسود، و عقيل بن اسود، و حارث بن زمعه، و نصر بن حارث بن عبد الدار، و عمير ابن عثمان بن كعب بن تيم عم طلحة بن عبد اللَّه، و عثمان، و مالك پسران عبيد اللَّه برادر طلحة بن عبيد اللَّه و مسعود بن أبى امية بن مغيره، و قيس بن فاكه بن مغيره و حذيفة بن ابى حذيفة بن مغيره، و أبو قيس‌