کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٧ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

قبر اطهرش به اندرون رفت در حالت دفن.

و در مسند أحمد بن حنبل روايت ميكند از أبى مريم كه او از امير المؤمنين (ع) روايت ميكند كه آن حضرت فرمود كه: من و پيغمبر ٦ رفتيم بدرون خانه كعبه پيغمبر فرمود كه بنشين، چون نشستم پايهاى مبارك بر دوش من نهاده برخاست در آن حالت در خود ضعفى يافتم آن حضرت في الفور فرود آمده نشست و گفت: يا على برآى بر دوش من، بالا رفتم بر دوش مباركش برخاست مرا بر داشته در آن وقت من چنان تخيل كردم كه اگر خواهم بآسمان مى‌توانم رسيد تا دست من بآن بتان رسيد كه در آن خانه بود كه از مس و روى ساخته بودند همه را فرو انداختم از جانب او از يمين و شمال و قدام و خلف تا خانه را از آن تمثال پاك ساختم و هر چه مى‌انداختم ميشكست مثل شكستن آبگينه بعد از آن از دوش پيغمبر ٦ فرود آمدم من و آن حضرت بتعجيل رفتيم تا بخانه رسيديم كه مبادا كسى از مردم با ما ملاقات كند در آن حال از خوف آن.

و هم او روايت ميكند از امير المؤمنين (ع) كه ميفرمود: بار خدايا من نميدانم بنده را از تو از اين امت كه عبادت كرده باشد ترا پيش از من غير پيغمبر تو، و سه بار اين را تكرار فرمود و ديگر گفت كه: من نماز گزاردم پيش از آنكه مردم نماز گزارند بهفت سال و هم او از حبه عرنى روايت ميكند كه من از آن حضرت شنيدم كه ميفرمود: اول كسى كه با رسول اللَّه نماز گزارد من بودم.