کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٦٤ - فصل

مرغان آموخته، و آل جمع اله است و آن چوبيست و آل حربه را مى‌گويند كه باو صيد ماهى ميكنند.

فصل‌

در بيان بعضى از اخبار و آثار كه سمت تقدم مييابد.

از امام على بن موسى الرضا ٨ منقولست كه او از آباى بزرگوار خود صلوات اللَّه عليهم روايت فرموده كه ما جماعتى اهل بيتيم كه بر ما صدقه حلال نيست و مأموريم باتمام وضو و نمى‌جهانيم حمار را بر اسب زيباى تيزرو تندرو، و اين كنايه است از آنكه ميان آل رسول با مخالفت سمت مواصلت نيست.

و از ابى سعيد خدرى مرويست كه پيغمبر ٦ فرمود كه هر كه بغض اهل بيت من داشته باشد- نعوذ باللَّه- پس او منافق است.

عوام بن حوشب روايت كند كه ابن عم من مجمع گفت: كه من رفتم نزد عايشه و از حالات روز جمل پرسيدم گفت: قلم قدر بقضاى آن رفته بود، پس از حال امير المؤمنين (ع) پرسيدم گفت: كسيرا از من سؤال ميكنى كه دوست‌ترين مردم است نزد رسول اللَّه و زوج كسى است كه او نيز احب مردم است بر رسول اللَّه صلى اللَّه عليهم، من ديدم على و فاطمه و حسن و حسين را : كه پيغمبر ايشان را در جامه خود جمع فرمود و گفت: بار خدايا اينان اهل بيت من‌اند ببر از ايشان رجس را و پاك گردان ايشان را از لوث گناه، من گفتم: يا رسول اللَّه من از اهل بيت توأم؟ فرمود: دور باش كه تو بر خيرى.

«ج ٤»