کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٧١ - فصل

و عمر بن ساكن گفت كه من از ثابت بنانى شنيدم كه مى‌گفت كه حقتعالى فرموده: وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى‌، اى الى ولاية أهل البيت :، يعنى من هر آينه آمرزنده‌ام كسى را كه از ناشايست توبه كند و ايمان آورد و عمل صالح ورزد بآن هدايت يابد بولايت اهل بيت : بى‌دوستى ايشان توبه و ايمان و عمل صالح هيچ قبول نيست.

و ديگر آن حضرت ٦ فرموده كه من شفيعم چهار طايفه را در روز قيامت: طائفه كه گرامى دارند ذريت مرا. و طائفه كه عند الحاجه حاجت ايشان را روا كنند، و طائفه كه سعى نمايند در امور ايشان وقتى كه مضطر باشند بآن امور، و طائفه كه دوست دارند ايشان را بدل و زبان.

و همچنين منقولست از كتاب فردوس كه تأليف شيرويه ديلمى است كه حضرت رسول فرمود كه:

اول كسى كه من شفاعت ايشان كنم در روز قيامت از امت من اهل بيت من خواهند بود پس‌

أقرب فالاقرب‌

الحديث بتمامه.

و ابن عباس روايت كند كه آن حضرت فرمود كه: من و على از يكدرختيم و ديگر مردم از درختهاى متفرقه.

انس بن مالك روايت كند كه پيغمبر فرمود كه: اى معشر بنى عبد المطلب بهترين اهل بهشت منم و حمزه و جعفر و على و حسن و حسين و مهدى صلى اللَّه عليهم.

و در حديث ديگر بهترين مردمان واقع است.