کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٢٣ - از آن جمله واقعه جمل است

متفق ساخته فتنه خفته را بيدار ساختند، و دل بر محاربه امير المؤمنين (ع) نهادند، و از ربقه طاعت الهى بيرون رفتند و چون ايشان در اين مقام درآمدند بر امير المؤمنين (ع) لازم شد مقابله و مقاتله ايشان.

و اول كسى كه نقض عهد كرده در مقام محاربه درآمد طلحه بود، و ديگر زبير كه هر دو رفتند و با عايشه اين مشورت نموده او را با خود متفق ساختند و او را برداشته بجانب بصره رفتند، و لشكرى را جمع آورده با اسباب جنگ دل بر مقاتله امير المؤمنين نهادند بآن كه طلب خون عثمان ميكنيم از او با وجود آنكه ميدانستند در باطن كه امير المؤمنين (ع) نه آمر او بود و نه قاتلش، اما اظهار اين معنى ميكردند.

و عجيبتر از اين آنكه عايشه در مدينه مردم را تحريص ميكرد و ترغيب مينمود بقتل عثمان و مى‌گفت: بكشيد نعثل يهودى را كه حق تعالى او را كشد كه او سنت رسول را كهنه ساخته و هنوز جامه او كهنه نشده، و پيش از آنكه عثمان كشته شود او از مدينه بيرون رفته متوجه مكه شد، و خبر كشته شدن او را در راه شنيد و آنكه مردم بر امير المؤمنين ٧ بيعت كرده‌اند بينى او ورم كرده بازگشت بجانب مدينه و گفت: مى‌روم تا طلب خون عثمان كنم گفتند كه: اى ام المؤمنين تو أمر ميفرمودى بقتل او و مى‌گفتى بكشيد نعثل يهودى را، اكنون چرا اين ميگوئى؟ گفت نكشتند او را در آن وقت كه من اين مى‌گفتم و گذاشتند تا توبه كرد و پاك شد همچو سبيكه از فضه و بعد از آن او را كشتند.

و طلحه و زبير از مدينه بيرون رفته در راه بوى رسيدند و او را از آن طريق گردانيده بجانب‌