کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠٤ - در ذكر بعضى از احاديث در هر باب در شأن آن حضرت

امم باشند در روز قيامت كه محاسب گردند، و باز تو اول آن كس باشى كه خوانده شود بقرابت من از جهت قرابت تو مرا و منزلت تو نزد من.

و دفع كنند بسوى تو لواى مرا كه لواى حمد است، و تو آن را بردارى و سير كنى بآن در ميان دو جانب آدم و جميع خلق و همه خلائق در آن روز در ظل لواى من باشند كه طول او هزار سال راه بود، و سنان آن لوا از ياقوت حمرا باشد، و قضيبش از نقره بيضا، و أسفل آن از در خضراء و او را سه شعبه باشد از نور: يكى در مشرق، و ديگرى در مغرب، و ديگرى در وسط دنيا، و بر آن سه سطر نوشته باشد: اول‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

، و دوم‌

الحمد للَّه رب العالمين‌

، سيم‌

لا اله الا اللَّه محمد رسول اللَّه‌

، كه طول هر سطرى هزار ساله راه باشد.

و تو با لواى من روى، و حسن از يمين، و حسين از يسار تو روند، تا بايستى ميان من و ابراهيم پيغمبر در ظل عرش خالق اكبر، بعد از آن بپوشى حله سبز از حلهاى جنت.

آنگاه منادى ندا كند از تحت عرش كه خوش پدريست پدر تو ابراهيم، و خوش برادريست برادر تو على بن ابى طالب، بشارت باد أى على ترا پس بشارت باد ترا كه تو پوشيده ميشوى وقتى كه من پوشيده شوم، و خوانده ميشوى گاهى كه من خوانده ميشوم؛ و زنده ميگردى وقتى كه من زنده ميگردم.