کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠٥ - در ذكر بعضى از احاديث در هر باب در شأن آن حضرت

در مناقب روايت مى‌كند از على بن حسين (ع) كه او از پدر بزرگوار خود روايت ميكند كه پيغمبر ٦ در روز خندق ميفرمود كه: بار خدايا فرا گرفتى از من عبيدة بن حارث را در روز بدر، و حمزة بن عبد المطلب را در روز احد، و اين على است مرا تنها مگذار كه تو بهترين وارثانى.

و هم در مناقب از ابن عباس روايت كرده كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه: على از من مثل سر منست از بدن.

و هم در آنجا روايت از سلمان ميكند كه من از رسول اللَّه ٦ شنيدم كه ميفرمود كه: من و على نورى بوديم نزد حق سبحانه و تعالى كه طواف حق مينموديم، و تسبيح و تقديس او بتقديم ميرسانيديم پيش از آنكه آدم مخلوق شود بچهارده هزار سال، چون حق سبحانه و تعالى آدم را آفريد اين نور در صلب او قرار يافت پس همچنين انتقال مييافت از واحدى بعد از واحدى تا در صلب عبد المطلب سمت افتراق پيدا كرديم، پس يك جزو از آن نور من بودم و يك جزو ديگر على.