کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢٦ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

و از احاديث كه عز الدين محدث جمع كرده روايت ميكند از منصور و او از پدر خود محمد بن على و او روايت ميكند از جد خود عبد اللَّه بن عباس كه من و پدر من عباس بن عبد المطلب نشسته بوديم نزد رسول اللَّه ٦ كه على بن ابى طالب درآمده سلام كرد و پيغمبر رد جواب فرمود بوى و برخاست و او را در بغل گرفت و ميان هر دو چشمش را بوسه داد و به پهلوى راست خودش نشاند عباس گفت يا رسول اللَّه آيا دوست ميدارى اين را؟ فرمود كه اى عم رسول خداى و اللَّه كه خداى تعالى او را از من دوستتر ميدارد، و حق سبحانه و تعالى گردانيده ذريت هر نبى را در صلب او و گردانيده ذريت مرا در صلب اين صلوات اللَّه عليه و هم از ابن عباس مرويست از جمع عز الدين كه وقتى نگاه كرد رسول اللَّه بسوى على بن ابى طالب (ع) فرمود كه: تو سيدى در دنيا و سيدى در آخرت هر كه ترا دوست دارد مرا دوست داشته و هر كه مرا دوست دارد خداى تعالى را دوست داشته، و هر كه بغض تو دارد پس بدرستى كه بغض من دارد و هر كه بغض من دارد بغض حق سبحانه و تعالى دارد، پس واى بر آن كس كه بعد از من بغض و كينه تو داشته باشد.

و هم ابن عباس از آنجا روايت كند كه پيغمبر ٦ فرمود كه شب معراج مرا بآسمان بردند ديدم بر در بهشت نوشته كه:

لا اله الا اللَّه محمد رسول اللَّه على حبيب اللَّه الحسن و الحسين صفوة اللَّه فاطمة امة اللَّه على باغضهم لعنة اللَّه‌

.