کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٩٣ - در ذكر كرامات و آنچه بر زبان آن حضرت جارى شده از مغيبات

تا روزى ديگر ديدند كه سوارى ديگر آمد و همين را گفت بى‌اختلاف در اين نوبت آمدند نزد آن حضرت كه يا امير المؤمنين اين خبر صحت پيدا كرد و بحد يقين رسيد كه امروز ديگرى آمده با آن هر دو موافق گفت بى‌زياده و نقصان.

آن حضرت فرمود كه: اين چنين نيست فرمود كه: اين باين بخون سرخ خواهد شد يعنى محاسن من بخون سر من رنگ خواهد گرفت و او اين را خواهد دانست اين حيله‌ايست كه پسر هند جگر خوار بكار آورده، ايشان بازگشته اينخبر را بمعاويه رسانيدند.

و مؤلف كتاب رحمه اللَّه مى‌فرمايد كه: من ديدم خطبه از املاء آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه در او واقعه بغداد را تمام بيان فرموده بود كه كانه كه آن را معاويه ديده و در آنجا ذكر كرده كه: و اللَّه كه من مى‌بينم حكومت بنى عباس را و قايم باين امر از ايشان كه او را مى‌كشند براى كشتن چنانچه قربانى را براى اضحيه مى‌برند و ميكشند كه توانائى آن نداشته باشد كه آن را از خود دفع كند، واى بر او واى بر او چه خوارى كه بيند، و چه مذلتى كه او كشد بواسطه اجتناب او از أوامر الهى و اقبال او بر امور دنيوى.

و در آنجا فرموده كه: اگر من خواهم خبر كنم شما را باسما و كنيت و محال مواضع قتل و مساقط رؤوس ايشان.

و غير ذلك از اخبار او بغيوب، و اخبارى كه جارى است در كل احوال بر اسلوب، و اطلاع او بر حقايق امور، و اتيان بر خوارق عادات نمودن بى‌فتور و قصور.