کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١١٨ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

پيش فرموده و با ايشان نماز گزارد و أبو طالب اين ابيات را انشا فرمود

يعنى على و جعفر محل اعتماد و مونس و غمخوار من‌اند نزد محنت ايام و شدت آلام، و اللَّه كه من فرو نگذارم جانب نبى را و فرو نگذارند او را پسران من كه آن حضرت صاحب حسب و ادبست، اى پسران من فرو نگذاريد او را و يارى كنيد پسر عم خود را كه عم شما در ميان برادران از جانب پدر و مادر برادر من است، چه عبد اللَّه و ابو طالب از يك مادر پدر بوده‌اند.

در مناقب ابن مغازلى از ابن عباس رضى اللَّه عنهما روايت ميكند كه گفت در تفسير وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ‌ كه سابق است يوشع بن نون بموسى، و سابق است صاحب آل ياسين بعيسى، و سابق است على بن ابى طالب بمحمد بن عبد اللَّه ٦ و او افضل ايشانست.

و در مسند احمد از عمرو بن عباده روايت ميكند كه عبد اللَّه بن عباس گفت شنيدم من از على بن ابى طالب كه ميفرمود كه: من عبد اللَّه و برادر رسول اللَّه‌ام و صديق اكبرم و نگويند بعد از من اين را ديگرى كه اگر گويد آن كس كاذب مفترى است، و حال آنكه من نماز گزاردم پيش از مردمان به هفت سال.

و در مسند از ابى ليلى روايت كند كه حضرت رسول اللَّه ٦ فرمود كه: صديقان‌