کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢٢ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

فرمود از خانه زينب بنت جحش تا آمد بخانه ام سلمه ناگاه يكى در آن خانه را زد آن حضرت فرمود كه:

يا ام سلمه برخيز و برو و در را بگشاى او گفت: يا رسول اللَّه اين چه كس است كه آن مقدار قدر و منزلت دارد كه من بروم و در از براى او بگشايم و تلقى نمايم براى گشودن در سر دست خود را از براى او و حال آنكه ديروز در شأن من آيات الهى منزل گشته؛ آن حضرت فرمود كه: اى أم سلمه بدرستى كه طاعت رسول طاعت حق تعالى است و معصيت رسول معصيت او و آنكه بر در خانه است مردى سبكى بى‌قدرى نيست كه حيا مانع او نشود، و نيست كه باندرون آيد تا آواز رخصتى نشنود، و او كسى است كه دوست ميدارد خداى تعالى و رسول او را و خداى و رسول او را دوست ميدارند، پس رفت و در را گشود و آمده در سترى كه آنجا بود داخل شد، بعد از آن كه آواز پائى نشنيد به اندرون آمد و بر رسول ٦ سلام كرد، آنگاه آن حضرت فرمود كه: يا ام سلمه و او در پس پرده بود هيچ ميشناسى كه اين چه كس است؟ ام سلمه گفت: بلى ميشناسم على بن ابى طالب است صلوات اللَّه عليه، آن حضرت فرمود كه:

اين آن مردى است كه برادر است مرا كه طبيعت و خلق او طبيعت و خلق من است، و لحم او از لحم من است، و دم او از دم من، يا ام سلمه اين گذارنده دين من باشد بعد از من، پس بشنو و گواه باش اى ام سلمه اين ولى منست بعد از من، پس بشنو و گواه باش اى ام سلمه كه اگر مردى عبادت كند حق سبحانه و تعالى را هزار سال در ميان ركن و مقام در بيت اللَّه الحرام و با جزاى الهى ملاقى شود وقتى كه بغض اين مرد داشته باشد حق تعالى بفرمايد كه او را بروى كشان كشان در نار جهنم اندازند، نعوذ باللَّه من ذلك.