کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٥ - فصل

و اخلاق و اخلاص و رتبت بآن كه حفظ ايشان در أعمال مرضيه و مذاهب زكيه فوق هر حظ است.

و اما محمد بن حنفيه همه كس از صادر و وارد و حاضر و بادى مقر و معترف‌اند كه او فريد دهر و وحيد عصر بوده و أتم و اكمل مردمان بوده.

و اما على بن حسين (ع) جميع مردم بر اختلاف مذاهب‌شان اتفاق دارند بر آنكه او بهتر اهل زمان بوده و مقدم بر همه من جميع الوجوه و اهل حجاز مى‌گفتند كه سه كس را نديده‌ايم در دهر كه راجع شوند بيك پدر كه ميان ايشان قرابت قريبه باشد كه هر سه على نام داشته باشند كه ايشان را صلاحيت خلافت باشد از جهت استكمان خصال حميده در ايشان كه مراد على بن حسين و على ابن عبد اللَّه بن جعفر و على بن عبد اللَّه بن عباس است.

فاما در شجاعت و نجدت و صبر بر مصيبت چنانچه معلوم است نزد نقله اخبار و حمله آثار كه نيست مثل على بن ابى طالب (ع) و حمزة بن عبد المطلب و جعفر طيار رضوان اللَّه عليهم كه بر صفحه روزگار آمده باشد كه دايم قدم صبر در معارك استوار داشتند، و در تحت ظلال سيوف سينه را سپر مردانگى و نجدت نموده خصوصا امير المؤمنين كه كرار غير فرار است و در روزى كه ديگران قرار بر فرار ميدادند نهايت نجدت و شجاعت از آن حضرت بظهور ميرسيد چنانچه مخفى نيست.