کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢١ - ذكر مدة حيات آن حضرت

و چهار روز از عمر آن حضرت گذشت ابو طالب وفات يافت و سه روز بعد از وفات او خديجه در دار القرار قرار يافت و اندوه بسيار بر آن حضرت دست داد و آن سال را عام الحزن گفتند.

و هشام بن عروه از پدرش روايت كند كه آن حضرت فرمود كه هميشه قريش از من ترسان و لرزان بودند تا ابو طالب بجوار رحمت حق پيوست بعد از آن دست شقاوت از آستين وقاحت بيرون آوردند و كردند آنچه كردند و بعد از بعثت سيزده سال ديگر در مكه اقامت نمود بعد از آن هجرت فرمود بمدينه چنانچه مذكور شد و سه روز در غار ثور پنهان بود و در روز دوشنبه يازدهم شهر ربيع الاول مدينه را بحضور وجود پر نور خود منور گردانيد و ده سال در مدينه طيبه اقامت فرمود و در بيست و هشتم ماه صفر در سال يازدهم از هجرت از دار فنا بدار بقا رحلت نمود.

منقولست از ابى عبد اللَّه جعفر بن محمد الصادق ٨ چون احتضار آن حضرت نزديك شد غشى بر او طارى گشت فاطمه افغان‌كنان گفت‌

وا كربتاه وا ابتاه‌

پس چشمهاى مبارك گشود و فرمود كه پدر ترا بعد از امروز غمى و المى نيست.

و نگاه كرد ديد كه بعضى از اهل اسلام بر گرد او نشسته‌اند فرمود: كه اى گروه مردمان بعد از من پيغمبرى نخواهد بود و سنتى ديگر بعد از سنت من صورت‌پذير نخواهد شد پس اگر كسى ادعاى اين داشته باشد پس آن دعوى و مدعى بغى كه از اهل بدعت است در آتش سوزان جاى خواهد داشت، اى گروه مسلمانان احياى قصاص كنيد و خون ناحق مريزيد و احياى حق صاحب حق نمائيد و سنگ تفرقه در ميان يك ديگر ميندازيد و انقياد را گردن نهيد و حق را تسليم كنيد بعد از آن فرمود كه: «كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ».