کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٦٦ - فصل

و حال آنكه عيسى پيغمبر در ميان قوم خود چهل سال لبث كرد و من در بيستم سال شرع و دين را قايم ساختم و كامل گردانيدم و بلا شك از شما جدا خواهم شد و من و شما هر دو پرسيده خواهيم شد يعنى فردا در قيامت از من خواهند پرسيد كه تبليغ رسالت را چگونه كردى و از شما خواهند پرسيد كه محمد در ميان شما بچه كيفيت زندگانى كرد شما در جواب چه خواهيد گفت.

همه بر پاى خواستند و گفتند يا رسول اللَّه در جواب خواهيم گفت و گواهى خواهيم دادن كه تو رسول و عبد اوئى و آنچه حق اداى رسالت و امانت بود بتقديم رسانيدى و هر چه شرط ارشاد و نصيحت بود بجاى آوردى، و امر او را بر جاى نشانيدى، و قيام بعبادت او نمودى تا وقتى كه مقرر بودى حق سبحانه و تعالى ترا جزاى خير دهاد.

بعد از آن فرمود كه آيا نيستيد شما كه گواهى مى‌دهيد بآن كه معبودى نيست غير معبود بسزا كه بى‌شريك و بى‌همتاست و محمد بنده و رسول اوست و آنكه بهشت و دوزخ و بعث بعد از موت همه حق است و ايمان بهمه كتب او داريد؟ همه گفتند: بلى يا رسول اللَّه.

آن حضرت فرمود كه: من هم گواهى مى‌دهم كه در اين قول صادقيد و باز مصدق گشتيد بدانيد و آگاه باشيد كه من پيش روى شما باشم بر حوض از براى آماده ساختن آن از جهت شما، و شما با من آن خواهيد كه وارد گردانم شما را بر حوض، پس در حالت ملاقات از شما خواهم پرسيد كه با ثقلين كه من در ميان شما گذاشته بودم چگونه زندگانى كرديد، ما ندانستيم كه ثقلين عبارت از چيست.