کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٨ - ذكر در بيان غزارت و كثرت علم آن حضرت

باين آيت، و خروج كرده‌اند بر امام مفترض الطاعة، و از طاعت مفروضه لازمه بر ايشان بيرون رفته‌اند.

پس چون تو معلوم كردى حقيقت مقاتله بر تنزيل و مقاتله بر تأويل را ظاهر شد بر تو كه ميان نبى و على صلوات اللَّه عليهما رابطه اتصال و اخوت و علاقه تامه بوده كه در غير او نبوده، همچنان كه ورود نصوص متقدمه نيز بر اين دلالت دارد كه على منى و أنا منه، و انت منى بمنزلة هارون من موسى.

و اين نصوص مشير است بخصوصيت تامه در ميان ايشان، و اين خصوصيت اقتضا ميكند بر وجهى كه آن حضرت اعلام فرموده بود امير المؤمنين (ع) را بمقاتله او با خارجيان مثل مقاتله او با كافران و شدايدى كه در ايام امامت خواهد كشيد از دست آن دو نان همچنان كه در ايام نبوت او كشيد از كافران.

شافعى آورده كه مسلمانان طريقه و سيرت قتال را از رسول اللَّه ٦ اخذ كردند در قتال اهل شرك؛ و از امير المؤمنين (ع) در قتال اهل بغى پس عاقل بايد كه تدبر نمايد در اين مقام و بشناسد فضل او را (ع).

و ديگر از آن جمله قاضى ابو محمد الحسين بن مسعود در كتاب خود از ابن مسعود نقل كرده كه يك روزى حضرت ٦ بيرون فرمود و بخانه ام سلمه رفت و امير المؤمنين نيز (ع) آنجا حاضر شد آن حضرت ٦ فرمود كه: يا ام سلمه و اللَّه كه اين قاتل قاسطين و ناكثين و مارقين خواهد بود بعد از من و سابقا اين حديث مذكور شد.