کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٣٠ - در بيان آنچه نازل شده از قرآن در شأن آن حضرت

و ديگر آيت‌ هذانِ خَصْمانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ‌ يعنى اين دو گروه دشمنان كه جنگ كردند و جدال نمودند در دين پروردگار خود، در بخارى و مسلم نقل كرده از ابو ذر كه او گفت كه: من سوگند ميخورم بخداى كه اين آيت در حق على و حمزه و عبيدة بن حارث نازل شد در روز بدر بمبارزت مشركان كه عتبه و شيبه و وليد بن عتبه بود بيرون آمدند.

و ديگر آيت‌ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ‌ يعنى بدرستى آنان كه نميگروند بسراى آخرت از راه راست گردندگان و ميل‌كنندگان‌اند ببيابان گمراهى، راه راست مراد طريق محمد است و آل محمد صلى اللَّه عليهم اجمعين.

و ديگر آيت‌ أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ‌ يعنى آيا كسى كه وعده كرده‌ايم او را بجنت در آخرت و بنصرت در دنيا وعده نيكو كه در آن خلاف متصور نيست پس آن كس دريابنده موعود است بى‌شبهه، و آن على بن ابى طالب است.

و ديگر آيت‌ أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً از پيش سمت ذكر يافت.

و ديگر آيت‌ سَلامٌ عَلى‌ إِلْ‌ياسِينَ‌ ابن سائب گويد مراد آل محمد است ٦.

و ديگر آيت‌ وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ‌ يعنى و آن كس كه آمد بسخن راست و آنكه راست شمرد آن را، آنكه بسخن راست آمد رسول اللَّه ٦ است و آنكه راست شمرد آن را على بن ابى طالب است (ع).