کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤١ - در بيان آنچه نازل شده از قرآن در شأن آن حضرت

و ديگر وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ‌ يعنى و چون زده شد به پسر مريم مثلى آنگاه قوم تو از آن مثل فزع كنند و آواز بردارند امير المؤمنين (ع) روايت كند كه پيغمبر ٦ فرمود كه در تو مثلى هست از عيسى كه بعضى بسبب دوستى او از أهل هلاك‌اند، و بعضى ديگر بواسطه بغض او از هلاكشدگان‌اند، پس منافقان آواز برآوردند كه رضا نيست مر او از روى مثل مگر عيسى اين آيت نازل شد.

و ديگر آيت‌ وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‌ يعنى از آنها كه آفريده‌ايم براى بهشت گروهى‌اند كه ايشان راه مينمايند بحق و بحق عدل ميكنند در احكام خود، زاذان روايت كند از امير المؤمنين (ع) كه اين امت هفتاد و سه فرقه شده‌اند، هفتاد و دو فرقه از آن از براى دوزخ‌اند، و يك فرقه از ايشان از اهل بهشت‌اند، و ايشان آن جماعت‌اند كه حق تعالى در اين آيت وصف فرمود، و آن منم و شيعه من.

و ديگر تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً موسى بن جعفر از آباى بزرگوار خود (ع) روايت كرده كه اين آيت در شأن على بن ابى طالب نازل شده.