کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦١ - ذكر در بيان غزارت و كثرت علم آن حضرت

يعنى حق سبحانه و تعالى در قضيه امير المؤمنين (ع) و وليد آيات قرآنى انزال فرموده كه وليد پليد محل و منزل فسق و فجور است و امير المؤمنين (ع) منشأ و مأوى ايمان كسى كه مؤمن صادق خداى‌شناس است نيست مثل كسى كه فاسق خائن خداى‌نشناس است، زود باشد كه وليد جزا و سزاى آن بيابد كه آن رسوائى دنياست و عقوبت آتش عقبى و بلا شك امير المؤمنين (ع) بمجازات آن بغرفات جنان منزل و مكان سازد، پس امير المؤمنين (ع) معزز و محترم با حق سبحانه و تعالى ملاقات خواهد كرد، و وليد آنجا خواهد رسيد بأنواع ذلت و خوارى.

و اين ابيات سمت افشا يافت از قول حسان بن ثابت و جد ابن وليد ابو معيط بوده كه پدر او ذكوان ابن امية بن عبد الشمس است و گفته‌اند كه ذكوان پسر اميه نبوده بلكه غلام او بوده او را منسوب ساخته‌اند باو و مشهور شده به پسر او، و اين وليد در روز فتح مكه مسلمان شد، و عثمان در زمان خلافت خود او را حاكم كوفه گردانيد، چون كه برادر مادرى او بود در زمان حكومت شراب خورد و نماز صبح را با مردم كه امامت ميكرد چهار ركعت گذارد در حالت مستى، و گويند كه در محراب در آن وقت قى كرد و مردم دانستند و او را بعد از آن حد شرعى زدند، و چون فسق او بر همه كس ظاهر شد او را از حكومت كوفه عزل كردند و در رقه مرد.

پس نظر كن بحكمت بى‌علت الهى در سر اين قضيه كه چون امير المؤمنين (ع) اخبار فسق او نمود حق سبحانه و تعالى آن را اظهار فرمود از عالم غيب بعالم شهادت و از پرده خفا بفضاى معاينه‌