ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٢٥ - در خمس غنيمت

و براى ذى القربى» امام دو دست از زانوى خود برداشت و با آن اشاره كرد و سپس فرمود: مقصود از غنيمت به خدا فائده روز به روز است جز اين كه پدرم شيعه خود را از بابت آن حلال كرده تا حلال‌زاده شوند.

١١- از سماعه كه گويد: از ابو الحسن (ع) پرسيدم از خمس، فرمود: در هر چيزى كه مردم را فائده باشد از كم و بيش، خمس هست.

١٢- از احمد بن محمد بن عيسى بن يزيد، گويد: نوشتم:

قربانت شوم، به من بياموز كه فائده چيست؟ و اندازه آن كدام است؟ رأى شما چيست؟ خدايت باقى بدارد كه منت نهى بر من به بيان اين مطلب، تا در حرام زندگى نكنم و نه نماز داشته باشم و نه روزه. در پاسخ نوشت: فائده، آن چيزى است كه به تو رسد در بازرگانى از سود آن و در كشت و كار بعد از مخارج آن يا جائزه‌اى كه به دست تو رسد.

١٣- از ابن ابى نصر گفت: نوشتم به ابى جعفر (ع) خمس را پيش از مئونه و مخارج بيرون كنم يا بعد از آن؟

در پاسخ نوشت بعد از آن.

١٤- از امام باقر (ع) فرمود:

هر چه از غنيمت كه براى دعوت به شهادت‌

لا اله الّا اللَّه محمداً رسول الله‌

بر سر آن نبرده شده است پس به راستى كه خمس آن از آن ما است و روا نيست بر أحدى كه از خمس، چيزى بخرد تا آنكه‌