ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٧١ - باب آنچه در باره دوازده امام رسيده و نص بر آنها(ع)

بارهاى سنگين و زنجير گران را، آنانند كه خاص بر آنها است صلوات از پروردگار آنها، به همراه رحمت و مهر و آنانند هم آن هدايت‌شده‌ها.

عبد الرحمن بن سالم گويد: ابو بصير گفت: اگر در عمر خود جز اين حديث را نشنوى، براى تو بس است، آن را از جز اهلش نگهدار.

٤- از سليم بن قيس، گويد: از عبد الله بن جعفر طيار شنيدم مى‌فرمود: ما نزد معاويه بوديم، من بودم و حسن و حسين و عبد الله بن عباس و عمر بن ام سلمه و اسامة بن زيد، ميان من و معاويه سخنى شد، من به معاويه گفتم كه: من از رسول خدا (ص) شنيدم مى‌فرمود:

من نسبت به مؤمنان از خودشان اولى هستم، سپس برادرم على بن ابى طالب به مؤمنان از خودشان اولى است و چون على شهيد شود، حسن بن على به مؤمنان از خودشان اولى است سپس پسرم حسين پس از او به مؤمنان از خودشان اولى است و چون شهيد شود، پسرش على بن الحسين بر مؤمنان از خودشان اولى است، اى على تو محققاً او را درك مى‌كنى (شهادت على" ع" در سال چهل هجرى بوده و ولادت امام سجاد در سال ٣٨ هجرى بوده است) سپس پسرش محمد بن على اولى است به مؤمنان از خودشان، و اى حسين تو او را درك مى‌كنى و سپس توئى كه از نژاد خود ١٢ امام آورى و كامل كنى (سپس آنها را تا ١٢ امام كامل كرد، اين جمله از كلام عبد اللَّه بن جعفر است- از مجلسى ره) كه همه از اولاد حسين باشند.