ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣٩ - باب ولادت حسين بن على(ع)

٣- فرمود: چون فاطمه (ع) به حسين آبستن شد جبرئيل نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: به راستى فاطمه (ع) به زودى پسرى آورد كه پس از تو امتت او را بكشند، پس چون فاطمه به حسين آبستن شد در باره او نگرانى داشت و چون او را هم زائيد در باره او نگرانى و بد دلى داشت سپس امام صادق (ع) فرمود: در دنيا مادرى ديده نشده كه پسر زايد و بدش آيد ولى نگرانى فاطمه از اين راه بود كه مى‌دانست كشته مى‌شود.

فرمود: در باره او اين آيه نازل شد (١٥ سوره احقاف): «ما وصيت كرديم انسان را به والدينش نيكى كند، مادرش او را به ناخوشى باردار شد و به ناخوشى زائيد، و آبستنى و از شير بريدنش روى هم سى ماه است».

٤- امام صادق (ع) فرمود كه: جبرئيل بر محمد (ص) نازل شد و به او گفت: اى محمد به راستى خدا تو را به نوزادى مژده دهد كه فاطمه آن را زايد و امتت پس از تو او را بكشند، فرمود: اى جبرئيل بر پروردگارم درود، مرا نيازى نيست به نوزادى كه فاطمه آورد و امتم پس از من او را بكشد پس بالا رفت و سپس فرود آمد باز مانند آن را به پيغمبر گفت.

پيغمبر در پاسخ فرمود: اى جبرئيل به پروردگارم درود، نيازى نيست مرا به نوزادى كه امتم پس از من او را مى‌كشند، پس جبرئيل به آسمان بالا رفت و سپس فرود شد و گفت: اى محمد