ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٧ - باب مولد پيغمبر(ص) و وفاتش

سپس در ١٢ ربيع الاول روز دوشنبه در سن شصت و سه سالگى در گذشت.

دو ماه بيشتر نداشت كه پدرش عبد الله در شهر مدينه نزد دائيهاى آن حضرت مُرد، و چون چهار ساله شد، مادرش آمنه دختر وهب بن عبد مناف بن زهرة بن كلاب بن مرة بن كعب بن لؤى بن غالب، مُرد، و سن آن حضرت هشت سال بود كه عبد المطلب از دنيا رفت. بيست و چند ساله بود كه با خديجه ازدواج كرد و پيش از بعثت براى او قاسم و رقيه و زينب و ام كلثوم را زائيد و بعد از بعثت براى آن حضرت، طيب و طاهر و فاطمه (ع) زاده شدند و نيز در روايتى است كه بعد از بعثت جز فاطمه (ع) براى او فرزندى نياورده است، و طيب و طاهر هم پيش از بعثت او زائيده شدند، وقتى رسول خدا از شعب بيرون آمد (در محاصره چند ساله‌اى كه از طرف قريش نسبت به بنى هاشم و ياران پيغمبر به وجود آمد) خديجه (ع) وفات كرد و آن، يك سال پيش از هجرت بود و پس از يك سال از درگذشت خديجه، ابو طالب (ع) در گذشت و چون پيغمبر اين هر دو را از دست داد از ماندن در مكه بدش آمد و اندوه فراوان او را گرفت و از اين موضوع به جبرئيل شكايت كرد و خدا به او وحى كرد كه از اين شهرى كه اهلش ستمكارند بيرون رو كه در مكه پس از ابى طالب ياورى ندارى و به آن حضرت فرمان هجرت داد.

١- از حسين بن عبد الله گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

رسول خدا (ص) سيد اولاد آدم بود؟

فرمود: به خدا سيد همه خلق بود، خدا نفس كشى بهتر از محمد (ص) نيافريده است.