ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٩ - باب خلق بدنهاى ائمه و ارواح ائمه و قلوب آنان(ع)

ميروند.

٣- على بن رئاب حديث را تا على (ع) رسانيده كه فرمود:

براى خدا نهرى است نشيب عرش خود و نشيب‌تر از آن نهر نورى است فروزان و در دو كناره آن نهر دو روح آفريده يكى روح القدس و ديگرى، روح من امره، و به راستى براى خدا ده طينت باشد كه پنج از آنها بهشتى هستند و پنج ديگر از زمين، و دو بخش بهشتى و زمينى را شرح داد و سپس فرمود: هيچ پيمبر و فرشته‌اى (امامى خ ل) پس از او را خدا نسرشته جز آنكه در او يكى از اين دو روح را دميد، و پيغمبر را از يكى از اين دو طينت ساخته.

گويد: به أبو الحسن اول (امام كاظم (ع)) گفتم: سرشتن چيست؟ فرمود: آفرينش است، به جز ما خاندان كه خدا ما را از همه ده طينت بهشتى و زمينى آفريده و از هر دو روح در ما دميده با هم، وه چه پاكيزه است. و ديگرى از ابى الصلت روايت كرده كه فرمود: گل بهشت پنجگانه:

١- بهشت عدن ٢- جنَّة المأوى ٣- جنَّة النعيم ٤- فردوس ٥- بهشت خلد.

و گِل پنجگانه زمين:

١- مكه ٢- مدينه ٣- كوفه ٤- بيت المقدس ٥- حائر امام حسين (ع).

٤- ابى حمزه ثمالى گويد: از امام باقر (ع) شنيدم مى‌فرمود:

به راستى خدا ما را از اعلا عليين آفريده و دل شيعيان ما را از مايه خلقت ما آفريده و تنشان را از فروتر آفريده، پس دلشان در هواى ما است زيرا از همان آفريده شدند كه ما آفريده شديم.