ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٢٧

مى‌شدند.

٣- بيانات جامعى فرموده كه از آن جواب سى هزار مسأله درك مى‌شده است و اين وجه خوبى است.

٤- مقصود از يك مجلس يعنى يك دوره مجالس معين مثلًا در منى يا در مدينه گر چه در چند روز طول كشيده و تجديد شده است. از مجلسى (ره)- عمر بن فرج والى مدينه بود و خود فرج از وابسته‌هاى آل يقطين بود.

مسعودى گويد: در سال ٢٣٣ هجرى متوكل بر عمر بن فرج خشم كرد و او از دفتر داران عالى رتبه بود و از او پول و جواهراتى به مبلغ صد و بيست هزار اشرفى گرفت و از برادرش صد و پنجاه هزار اشرفى گرفت و با عمر براى پس دادن دهاتش به ده هزار درهم مصالحه كرد و بار دوم بر او خشم كرد و فرمان داد به او پس گردنى بزنند و روى شماره ٦٠٠٠ پس گردنى زدند و جبه پشمى به او پوشاندند و از او در گذشت و بار سوم بر او خشم كرد و او را به بغداد آوردند و در آنجا ماند تا مرد.

صاحب مقاتل گويد: متوكل، عمرو بن فرج رخجى را بر مكه و مدينه والى كرد و خاندان ابى طالب (ع) را از تعرض درخواست از مردم منع كرد و مردم را هم از احسان به آنان منع كرد و اگر خبر مى‌رسيد كه كسى در باره آنها احسانى كرده به سختى او را عقوبت و غرامت مى‌كرد و كار هاشميين به جايى رسيد كه چند تن به يك پيراهن نياز داشتند و وقت نماز آن را به هم مى‌دادند براى اداى نماز و آن را كنار مى‌گذاشتند و سرباز و برهنه بسر مى‌كردند تا متوكل كشته شد و پسرش منتصر به عكس او هاشميين را مورد لطف و نوازش ساخت. از مجلسى (ره)- فتح بن خاقان تركى، آزاد كرده متوكل از همه كس بر او مسلطتر و نزديك‌تر بود و پيشتر بود و با اين مقام خير و شرى‌