ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٨٥ - باب ولادت ابى الحسن موسى بن جعفر(ع)

فرمود: چه نام دارى؟ گفت: حميده، فرمود: در دنيا و آخرت پسنديده‌اى، به من بگو دوشيزه‌اى يا بيوه؟ گفت: دوشيزه، فرمود:

چطور با آنكه هيچ چيز به دست بنده فروشها نمى‌رسد جز اينكه او را تباه مى‌كنند؟ گفت: بسا كه نزد من مى‌آمد و به حال در آميختن با من مى‌نشست، و خدا مرد سر و ريش سپيدى را بر او مسلط مى كرد و پياپى به او سيلى مى‌زد تا از نزد من بر مى‌خواست و مى‌رفت، چند بار با من اين كار را كرد و آن شيخ هم با او همان كار را كرد، امام فرمود: اى جعفر او را براى خود برگير و آن دخترك بهترين اهل زمين، موسى بن جعفر را زائيد.

٢- معلى بن خنيس گويد: امام صادق (ع) مى‌فرمود:

حميده از چركينها پاك است مانند شمش طلا، هميشه فرشته‌ها او را نگهدارى كرده‌اند تا به دست من رسيده براى لطفى كه خدا به من و به حجت پس از من داشته است.

٣- ابى خالد زبالى گويد: چون دربار نخست امام كاظم (ع) را نزد مهدى عباسى آوردند در زباله منزل كرد، و من با آن حضرت گفتگو مى‌كردم و غمنده بودم، به من فرمود: اى ابا خالد چرا غمنده‌ات بينم؟ گفتم: چگونه غمنده نباشم و شما را نزد اين سركش مى‌برند و نمى‌دانم چه بر سر شما مى‌آيد؟ فرمود: در اين باره بر من باكى نيست، در فلان ماه در فلان روز در اول ميل (كه علامت منزل بوده) مرا ديدار كن، من همّى نداشتم جز شماره ماهها و