ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣١ - باب ولادت حسن بن على(ع)

و مادرش فاطمه دختر رسول خدا (ص) بود.

١- از قول كسى كه از امام باقر (ع) شنيده كه مى‌فرمود:

چون مرگ حسن (ع) در رسيد گريست، به او عرض شد: يا بن رسول الله، تو با اين مقامى كه نسبت به رسول خدا (ص) دارى گريه مى‌كنى؟ با آنچه رسول خدا (ص) در باره تو گفته و با اينكه بيست بار پياده به مكه رفتى و سه بار هر چه داشتى در راه خدا دو نيمه كردى تا برسد به كفش پا، فرمود: من از دو خصلت مى‌گريم:

١- از هراس موقف روز قيامت (از هراس آنچه پس از من به امت گذرد، از هراس حادثه ناگوار كربلا خ ل).

٢- از جدائى دوستان.

٢- امام صادق (ع) فرمود: حسن بن على (ع) وفات كرد و ٤٧ سال داشت در سال پنجاهم از هجرت، پس از رسول خدا (ص) چهل سال زنده بود.

٣- از ابى بكر حضرمى گفت: جعده بنت اشعث بن قيس كندى بود كه حسن بن على (ع) را با كنيزك وى زهر داد، آن كنيزك زهر را قى كرد ولى زهر امام حسن (ع) در شكمش ماند