ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٣٩ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

كردند» گفتم: اين نازل شده است؟ فرمود: آرى.

گفتم (١٥ سوره مرسلات): «واى در آن روز بر مكذّبان» فرمود: خدا فرمايد واى بر مكذبان اى محمد نسبت بدان چه به تو وحى كردم از ولايت على بن ابى طالب.

آيه ١٦: «آيا هلاك نكرديم اولين را»- آيه ١٧: «سپس به دنبال آنها آورديم آخرين را» فرمود: اولين آن كسانيند كه تكذيب كردند رسولان را در باره طاعت از اوصياء.

آيه ١٨: «همچنين عمل كنيم با مجرمان» فرمود: كسى كه جرمى مرتكب شود نسبت به آل محمد و نسبت به وصىّ او مرتكب شود آنچه را مرتكب شد.

گفتم (آيه ٤١): «به راستى پرهيزكاران» (در زير سايه و كنار چشمه‌ها باشند)، فرمود: مقصود ما هستيم و شيعيان ما، جز ما كسى بر كيش ابراهيم نباشد، و مردم ديگر از آن بيزارند.

گفتم (٣٨ سوره نبأ): «روزى كه بپاخيزد روح و فرشته‌ها در يك صف و دم نزنند» (جز كسى كه خدا به او اجازه دهد و او هم سخن درست بگويد) فرمود: ما هستيم كه در روز قيامت به آنان اجازه سخن گفتن داده شود و ما درست گوئيم.

گفتم: چون لب به سخن گشائيد چه مى‌فرمائيد؟ فرمود:

پروردگار خود را تمجيد كنيم و بر پيغمبر خود صلوات فرستيم و براى شيعيان خود شفاعت كنيم و خدا ما را رد نكند.

گفتم (٧ سوره مطففين): «نه هرگز، به راستى كتاب فاجران در سجين است» فرمود: مقصود آن كسانى باشند كه در حق ائمه نابكارى كردند و به آنان تجاوز نمودند.

من گفتم (١٦ سوره مطففين): «سپس به آنها گفته شود اين است‌