ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٥ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

بروج): «و شاهد و مشهود» فرمود: مقصود پيغمبر است و امير المؤمنين (ع).

٧٠- احمد بن عمر حلال گويد: از ابو الحسن (ع) پرسيدم از تفسير قول خدا تعالى (٤٤ سوره اعراف): «پس جار كشد جارچى ميان آنها كه لعنت خدا بر ستمكاران» فرمود: اين جارچى امير المؤمنين (ع) است.

٧١- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٢٤ سوره حج): «و رهنمائى شدند به گفتار خوش و رهنمائى شدند به راه پسنديده» فرمود: اينان حمزه و جعفر و عبيده و سلمان و ابو ذر و مقداد بن اسود و عمّارند كه رهنمائى شدند به امير المؤمنين (ع). و در تفسير قول خدا (٧ سوره حجرات): «دوست داشتنى كرد براى شما ايمان را و آن را در دل شما آراست (مقصود امير المؤمنين است) و بد داشت به نظر شما كفر و فسق و نافرمانى را» مقصود أولى و دومى و سومى است.

٧٢- از ابى عبيده كه از امام باقر (ع) پرسيدم از تفسير قول خدا تعالى (٤ سوره احقاف): «براى من بياوريد كتابى پيش از اين يا باقيمانده از علم اگر شما راست مى‌گوئيد» فرمود: مقصود از كتاب تورات و انجيل است و مقصود از باقيمانده علم همانا علم اوصياء و انبياء است.