ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٣ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

٦٦- از امام باقر (ع) در قول خدا تعالى (١٠٨ سوره يوسف):

بگو (اى محمد) اين راه من است مى‌خوانم به سوى خدا از روى بصيرت و بينائى، من خودم و هر كه پيرو من است فرمود: اين رسول خدا (ص) و امير المؤمنين و اوصياء بعد از آنها است (ع).

٦٧- از سالم حناط گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم از قول خدا عز و جل (٣٤ و ٣٥ سوره ذاريات): «بيرون كرديم هر كه از مؤمنان در آن بود و نيافتيم در آن جز يك خاندان مسلمان».

امام باقر در پاسخ فرمود: مقصود آل محمد است كه جز آنها در آن نماند.

٦٨- از زراره از امام باقر (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٢٧ سوره ملك): «چون او را مقرَّب ديدند، سياه و زشت شد روى آن كسانى كه كافر شدند، و گفته شد اين است آنچه شما بوديد كه آن را مى‌خواستيد» فرمود: اين آيه در باره امير المؤمنين و اصحابش نازل شده، آنها كه كردند آنچه كردند (از غصب خلافت و ستم) و امير المؤمنين را در رشك آورترين جايگاهها بينند و رويشان سياه شود و به آنها گفته شود اين است كه شما بدان ادعا داشتيد يا آن كه نام او را بر خود به ناروا گذاشتيد.

٦٩- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٣ سوره‌