ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩٥ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

٤٩- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (١١- ١٣ سوره بلد):

خود را به گردنه نينداخته، چه مى‌دانى گردنه چيست؟

آزاد كردن بنده است» مقصود از «آزاد كردن بنده» ولايت امير المؤمنين (ع) است، زيرا آن است آزاد كردن بنده.

٥٠- امام صادق (ع) در تفسير قول خدا (٢ سوره يونس):

«مژده بده كسانى را كه گرويدند كه پايگاه درستى نزد پروردگار خود دارند» فرمود: مقصود ولايت امير المؤمنين (ع) است.

٥١- از امام باقر (ع) در قول (ع) خدا تعالى (١٩ سوره حج): «اين دو خصم باشند كه در باره پروردگار خود ستيزه كردند پس آن كسانى كه كافر شدند (به ولايت على (ع) جامه‌هائى از آتش به اندامشان بريده شود».

٥٢- عبد الرحمن بن كثير گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از تفسير قول خدا تعالى (٤٤ سوره كهف): «در آنجا ولايت و پيوند از آن خدا است بر حق».

فرمود: مقصود ولايت امير المؤمنين (ع) است.

٥٣- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (١٣٨ سوره بقره): «رنگ آميزى خدا را باش، كيست بهتر از خدا رنگ آميزى كند» فرمود: