ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩١ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

ما در بعضى از امور كه ندادن خمس به آل محمد باشد با شما همراه هستيم و از شما اطاعت مى‌كنيم و اين كه فرموده: بد داشتند آنچه را خدا نازل كرده مقصود از آنچه خدا نازل كرده همان فرض ولايت امير المؤمنين است بر خلقش، ابو عبيده با آنها بود و نويسنده آنها بود و خدا اين آيه‌ها را فرستاد (٧٩ و ٨٠ سوره زخرف):

«بلكه كارى را محكم و قطعى كردند، ما هم محكم و قطعى كنيم، يا بلكه گمان بردند ما نهان و رازشان را نمى‌شنويم، آرى رسولان ما نزد آنها است و خواهند نوشت».

٤٤- از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٢٥ سوره حج): «و هر كه وارد شود در آن به الحاد، به ستم».

فرمود: در حق آنان نازل شده چون در خانه كعبه رفتند و پيمان و عهد بستند بر كفر خود و انكار آنچه را خدا در باره امير المؤمنين نازل كرده و در خانه خدا ملحد شدند به ستم كردن به رسول و وليّش، دور باشند مردم ستمكار.

٤٥- از ابى بصير از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٢٩ سوره ملك): «به زودى مى‌دانيد كه كيست در گمراهى آشكار» فرمود: مقصود اين است كه خطاب كرده و گفته: اى گروه مكذبان در خبرى كه از طرف پروردگارم به شما دادم در باره ولايت و امامت على (ع) و امامان پس از او به زودى مى‌دانيد كيست در گمراهى آشكار، همچنين نازل شده است.

و در تفسير قول خداى تعالى (١٣٥ سوره نساء): «و اگر دهن كجى كنيد يا رو برگردانيد» فرمود: مقصود اين است كه اگر كج‌