ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨٧ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

پيش روان از ائمه (ع).

٣٩- از امام باقر (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (١٦ سوره جن): «و حقيقت مطلب اين است كه اگر بر روش حق استوار و پا بر جا بودند هر آينه آب گوارا به آنها مى‌نوشانيديم» فرمود كه مى‌فرمايد دل آنها را از ايمان سرشار مى‌كرديم و آن روش حق ولايت و دوستى على بن ابى طالب (ع) و اوصياء است.

٤٠- از محمد بن مسلم گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل (٣٠ سوره فصلت): «آن كسانى كه گفتند پروردگار ما خداست، سپس استقامت كردند» امام صادق فرمود: يعنى استقامت كردند به پيروى ائمه يكى بعد از ديگرى: «فرود شوند بر آنها فرشته‌ها كه نترسيد و اندوه نكنيد و مژده گيريد به بهشتى كه به شما وعده دادند».

٤١- از ابى حمزه گويد: پرسيدم از امام باقر (ع) از قول خدا تعالى (٤٦ سوره سبأ): «بگو (اى محمد) همانا يگانه پند را به شما مى دهم» فرمود: همانا به شما پند مى‌دهم به ولايت على (ع) اين است همان پند يگانه كه خدا تبارك و تعالى فرمايد: «همانا يگانه پند را به شما مى‌دهيم».

٤٢- از امام صادق (ع) در قول خدا عز و جل (١٣٧ سوره نساء): «به راستى كسانى كه ايمان آوردند و سپس كافر شدند، سپس ايمان‌