ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨٥ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

امير المؤمنين (ع).

٣٥- امام باقر (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٣٠ سوره روم): «روى خود را به سوى دين بدار در حالى كه خدا را يگانه دانى و بر آن ثابت بمانى» فرمود: مقصود از آن، ولايت است.

٣٦- امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٤٧ سوره انبياء): «ترازوهاى عدل را در روز قيامت در ميان مى‌گذاريم» فرمود:

مقصود از ترازوهاى عدل پيغمبران و اوصياء هستند.

٣٧- مفضل بن عمر گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از قول خدا تعالى (١٥ سوره يونس): «بياور قرآنى جز اين يا آن را عوض كن» فرمود:

گفتند: يا على را عوض كن.

٣٨- از ادريس بن عبد الله، گويد: از امام صادق (ع) تفسير اين آيه را پرسيدم (٤٢ سوره مدثر): «چه چيز شما را به دوزخ برد؟» (٤٣) «گفتند: نبوديم ما از نمازگزاران».

فرمود: مقصود اين است كه از پيروان آن امامانى نبوديم كه خدا در باره آنها گفته (١٠- ١١ سوره واقعه): «و پيشروان پيشرو، آنانند مقربان» تو نبينى مردم را كه در مسابقه، آن كه دنبال اسبى است كه مسابقه را برده مصلّى مى‌نامند. در اينجا هم از مصلّى همان معنى مقصود است كه فرموده: «نبوديم از مصلّين» يعنى نبوديم دنبال‌