ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨٣ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

بقره): «آيا پس هر آنگاه بياورد (محمد (ص) براى شما آنچه دلخواه شما نيست (از مولات و دوستى على (ع) شما سر بزرگى كنيد و يك دسته (از آل محمد) را تكذيب كنيد و يك دسته را بكشيد.

٣٢- امام رضا (ع) در بيان قول خدا عز و جل فرمود (١٣ سوره شورى): «گران آيد بر مشركين (به ولايت و دوستى على) آنچه بخوانى آنها را بدان (اى محمد از ولايت على (ع) در كتاب چنين رقم شده است».

٣٣- ابى بصير از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٤٣ سوره اعراف): «سپاس از آن خدا است كه ما را به اين رهنمود و ما راه نمى‌برديم اگر خدا ما را راه نمى‌نمود» فرمود: چون روز قيامت شود پيغمبر (ص) را خوانند به همراه امير المؤمنين و ائمه (ع) از فرزندانش و آنها را براى مردم بر پاى دارند و چون شيعيان آنها به بينندشان گويند: «سپاس از آن خدا است كه ما را به اين رهنمود و ما راه نمى‌برديم اگر خدا به ما راه نمى‌نمود» يعنى ما را راهنمائى كرد به ولايت امير المؤمنين و فرزندان او كه امام بودند.

٣٤- عبد الله بن كثير از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى: «از چه يك ديگر را پرسند، از خبرى بزرگ» فرمود: خبر بزرگ ولايت است و پرسيدم از آن حضرت از قول خدا (٤٤ سوره كهف): «در آنجا است ولايت براى خدا بر حق» فرمود: ولايت‌