ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧٧ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

٢٠- امام باقر (ع) در تفسير قول خدا تعالى: (٦٢ سوره آل عمران): «به راستى چسبنده‌ترين مردم به ابراهيم هر آينه آن كسانى‌اند كه پيرو او بودند و اين پيغمبر است و آن كسانى كه گرويدند» فرمود:

مقصود: ائمه (ع) هستند و كسانى كه پيرو آنهايند.

٢١- مالك جهنى گويد: به امام صادق (ع) گفتم: قول خدا عز و جل (٢٠ سوره انعام): «به من وحى شده است اين قرآن تا شما را با آن انذار كنم و هر كه بدو برسد» فرمود: به هر كه نوبت رسد كه امامى از آل محمد (ص) باشد او به قرآن بيم دهد چنانچه رسول خدا (ص) بدان بيم داده است.

٢٢- امام باقر (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (١١٥ سوره طه): «و هر آينه پيش از اين با آدم سفارشى كرديم و آن را فراموش كرد و تصميمى در او نديديم» فرمود: به او سفارش كرديم در باره محمد (ص) و امامان پس از وى و آن را ترك كرد و تصميمى نداشت كه آنان چنين باشند و همانا اولو العزم را اولو العزم ناميدند براى آنكه به آنها در باره محمد (ص) و اوصياء پس از وى و خصوص در باره مهدى (ع) و روش او سفارش داده شده و آنها تصميم يافتند كه مطلب همين است و بدان اقرار كرده‌اند.

٢٣- امام صادق (ع) در اين آيه فرموده است: «و هر آينه به تحقيق پيش از اين به آدم سفارش كرديم» سخنانى در باره محمد (ص) و على و فاطمه و حسن و حسين و ائمه عليهم السلام از ذريّه آنان «پس‌