ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧٣ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

١٣- عبد الله بن سنان گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از قول خدا عز و جل (١٨٠ سوره اعراف): «و از آنها كه آفريديم امتى باشند كه به حق رهبرى كنند و به حق داد ورزند و عدالت كنند» فرمود:

آنان ائمه (ع) هستند.

١٤- عبد الرحمن بن كثير از امام صادق (ع) در قول خدا تعالى: «او است كه نازل كرده بر تو كتاب را از آن است آياتى محكمه كه آنها أمّ الكتابند» فرمود: مقصود، امير المؤمنين و ائمه (ع) هستند «و آيات ديگرى متشابهه» فرمود: مقصود فلان و فلان هستند «اما كسانى كه در دل كجى دارند» پيروان آن فلان و فلان و دوستداران آنها «پيروى كنند آنچه را كه از آن متشابه باشد فتنه‌جوئى جوئى و جستجوى از تأويل آن» يعنى به اميد سود آينده پيروى آنان «و نمى‌داند تأويلش را جز خدا و راسخان در علم» امير المؤمنين و ائمه (ع).

١٥- امام باقر (ع) در تفسير قول خدا تعالى: (١٧ سوره توبه): «بلكه گمان كرديد دست از شما بدارند و خدا نداند آنها را كه از ميان شما جهاد كردند و ديگرى را جز خدا و رسولش و مؤمنان پناهگاه خود نگرفتند» فرمود: مقصود او از مؤمنان همان ائمه هستند، يعنى آنها كه جز ائمه (ع) پناهگاه و دوستى در نهان ندارند.

١٦- حلبى از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى (٦٤ سوره انفال): «اگر ميل به صلح و آشتى كردند، تو هم‌