ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧١ - باب در آن گلچينهائى است از قرآن در باره ولايت

على و ولايت امامان پس از او) پس هر آينه به تحقيق به فوز بزرگى رسيده» چنين نازل شده است.

٩- محمد بن مروان از معصومين علَيهِمُ السَّلامُ در قول خدا عز و جل (٥٣ سوره احزاب): «شما را نرسد كه رسول خدا را آزار كنيد» فرمود: يعنى در باره على (ع) و ائمه (ع) مانند آيه (٦٩ سوره احزاب) كه مى‌فرمايد: «چون كسانى نباشيد كه موسى (ع) را آزردند و خدا او را از آنچه به وى نسبت دادند تبرئه كرد».

١٠- على بن عبد الله گويد: مردى از او پرسيد از قول خدا تعالى (١٢٣ سوره طه): «هر كه پيروى از هدايت من كند گمراه نشود و بدبخت نگردد» فرمود: مقصود اين است كه هر كه معتقد به ائمه باشد و از آنها پيروى كند و از اطاعت آنها بيرون نرود.

١١- در تفسير قول خدا تعالى: «نه سوگند به اين شهر، و توئى وارد در اين شهر، و سوگند به پدر و فرزند» فرمود: مقصود از والد و ولد امير المؤمنين (ع) است و ائمه‌اى كه فرزندانش بودند.

١٢- امام صادق (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (٤٠ سوره انفال):

«و بدانيد كه آنچه بهره و غنيمت برگرفتيد، خُمس آن از آن خدا است و از رسول و از خويشان رسول» فرمود: خويشان رسول امير المؤمنين و ائمه‌اند (ع).