المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٤٢ - استدلال برخى از ادباء جهت اصلى بودن«ضمن» و رد شارح

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

الهاء: مبتداء و خبرش « زائدة » است كه حذف شده.

وقفا: مفعول له يا حال است از « الهاء ».

كاف: حرف جرّ.

لمه: مجرور به « كاف » ، متعلّق به « استقرّ » ، خبر است براى مبتداء محذوف و تقديرش: هى كلمه ... مى‌باشد.

واو: عاطفه.

لم تره: معطوف به « لمه » مى‌باشد.

واو: عاطفه.

اللّام: مبتداء و خبرش « زائدة » است كه حذف شده.

فى: حرف جرّ.

الاشارة: مجرور به « فى » ، متعلّق به « زائدة » است كه حذف شده، موصوف.

المشتهره: صفت براى « الاشاره ».

ترجمه:

هاء در حال وقف زائده است مانند « هاء » در لمه و « لم تره».

و « لام » در اسماء اشاره‌اى كه مشهور هستند نيز زائده مى‌باشد.

متن: «٩٣٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

امنع: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر و ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى.

زيادة: مفعول براى « امنع ».

باء: حرف جرّ.

لا: براى نفى جنس.

قيد: مجرور به « باء » ، متعلّق به « زيادة ».