المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٤١ - استدلال برخى از ادباء جهت اصلى بودن«ضمن» و رد شارح

فى: حرف جرّ.

نحو: مجرور به « فى » ، متعلّق به « كفى » ، مضاف.

غضنفر: مضاف اليه.

اصالة: مفعول دوّم براى « كفى ».

كفى: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، ضمير مستتر در آن نائب فاعلش مى‌باشد.

ترجمه:

نونى كه در آخر كلمه است مانند همزه مى‌باشد و نون در مثل كلمه « غضنفر » از اصالت بازداشته مى‌شود.

متن: «٩٣٥»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

التاء: مبتداء و خبرش كه « زائدة » است حذف شده.

فى: حرف جرّ.

التأنيث: مجرور به « فى » ، متعلّق به « زائدة » محذوف.

واو: عاطفه.

المضارعة: معطوف به « التأنيث ».

واو: عاطفه.

نحو: معطوف به « التأنيث » ، مضاف.

الاستفعال: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

المطاوعة: معطوف به « التأنيث ».

ترجمه:

تاء در تأنيث و در فعل مضارع و در مثل استفعال و در باب مطاوعه زائد مى‌باشد.

متن: «٩٣٦»