المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٤٤ - مبحث نسب

ركّب تركيب مزج.

واو: عاطفه.

لثان: جارّ و مجرور متعلّق به « انسب ».

تمّما: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، صفت براى « ثان ».

ترجمه:

در منسوب به جمله، تنها صدر آنرا منسوب نما و در منسوب به مركّب مزجى نيز فقط جزء اوّلش را منسوب كن، و منسوب كن جزء دوّمى را كه متمّم ...

متن: «٨٧١»

تجزيه و تركيب‌

اضافة: مفعول براى تمّما.

مبدوّة: صفت براى « اضافة ».

باء: حرف جرّ.

ابن: مجرور بباء، متعلّق به « مبدوّة ».

او: حرف عاطفه.

اب: معطوف به « ابن ».

او: عاطفه.

ما: موصوله، معطوف به « ابن ».

له: جارّ و مجرور، متعلّق به « وجب ».

التعريف: اسم، معرف بالف و لام، مبتداء.

بالثانى: جارّ و مجرور، متعلّق به « التعريف ».

وجب: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب، مثال واوى، لازم، معلوم، خبر براى « التعريف » و جمله اسميّه صله و عائد است براى « ما ».

ترجمه:

و منسوب كن جزء دوّمى را كه متمّم اضافه‌اى است كه ابتداء به « اين » يا « اب » و يا كلمه‌اى كه معرفه شدنش به جزء دوّم واجب است گرديده.