خداوند بر همه چيز، اين گونه فتوحات براى مسلمانان عجيب نيست.
و به هر حال، آيه از اخبار غيبى و پيشگوئى‌هاى قرآن مجيد درباره حوادث آينده است، اين پيروزى‌ها در مدت كوتاهى به وقوع پيوست و عظمت اين آيات را روشن ساخت.
***
نكته:
ماجراى غزوه خيبر
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از «حديبيه» بازگشت، تمام ماه «ذى الحجة»، و مقدارى از «محرّم» سال هفتم هجرى را در «مدينه» توقف فرمود، سپس با حدود يك‌هزار و چهارصد نفر از يارانش كه در «حديبيه» شركت كرده بودند، به سوى «خيبر» حركت كرد (جائى كه كانون تحريكات ضد اسلامى بود، و پيامبر صلى الله عليه و آله براى به دست آوردن فرصت مناسبى روزشمارى مى‌كرد كه آن كانون فساد را برچيند).
قبيله «غطفان» در آغاز تصميم گرفتند كه از «يهود خيبر» حمايت كنند، ولى بعداً ترسيدند و خوددارى كردند.
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به نزديك «قلعه‌هاى خيبر» رسيد، به يارانش دستور داد توقف كنند، پس از آن سر به آسمان بلند كرد اين دعا را خواند: اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمواتِ وَ ما اظْلَلْنَ، وَ رَبَّ الارَضِيْنَ وَ ما اقْلَلْنَ ... نَسْأَلُكَ خَيْرَ هذِهِ الْقَرْيَةِ، وَ خَيْرَ اهْلِها، وَ نَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّها وَ شَرِّ اهْلِها، وَ شَرِّ ما فِيْها: «خداوندا! اى پروردگار آسمان‌ها و آنچه بر آن سايه افكنده‌اند، و اى پروردگار زمين‌ها و آنچه بر خود حمل كرده‌اند ... از تو خير اين آبادى و خير اهل آن را مى‌خواهيم، و به تو از شرّ آن و شرّ اهلش، و شرّ آنچه در آن است پناه مى‌بريم».