١٣- آن كس كه به خدا و پيامبرش ايمان نياورده (سرنوشتش دوزخ است)، چرا كه ما براى كافران آتش فروزان آماده كرده‌ايم!
١٤- مالكيت و حاكميت آسمان‌ها و زمين از آن خداست؛ هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) مى‌بخشد، و هر كس را بخواهد مجازات مى‌كند؛ و خداوند آمرزنده و مهربان است.
تفسير:
عذرتراشى متخلفان!
در آيات قبل گفتيم، پيامبر صلى الله عليه و آله با يك‌هزار و چهارصد نفر از مسلمانان از «مدينه» به قصد «عمره» به سوى «مكّه» حركت كرد.
از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان قبائل باديه‌نشين اعلام شد كه، همه آنها نيز او را در اين سفر همراهى كنند، ولى، گروهى از افراد ضعيف الايمان، از انجام اين دستور سر باز زدند، و تحليلشان اين بود كه چگونه ممكن است مسلمانان از اين سفر، جان سالم به در برند، در حالى كه قبلًا كفار «قريش» حالت تهاجمى داشته، و جنگ‌هاى «احد» و «احزاب» را در كنار «مدينه» بر مسلمانان تحميل كردند؟
اكنون كه اين گروه اندك و بدون سلاح با پاى خود به «مكّه» مى‌روند، و در كنار لانه زنبوران قرار مى‌گيرند، چگونه ممكن است سالم به خانه‌هاى خود باز گردند؟!
اما هنگامى كه ديدند: مسلمانان با دست پر و امتيازات قابل ملاحظه‌اى كه از پيمان «صلح حديبيه» گرفته بودند سالم به «مدينه» بازگشتند، بى‌آنكه از دماغ كسى خون بريزد، به اشتباه بزرگ خود پى بردند، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند تا به نحوى عذر خواهى كرده، كار خود را توجيه كنند، و از پيامبر صلى الله عليه و آله تقاضاى